Problematyka społeczna Cierpień młodego Wertera
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Cierpienia młodego Wertera to tak naprawdę pierwsza powieść mieszczańska w Niemczech. Jej główni bohaterowie, czyli Werter, Lotta i Albert to reprezentanci tej właśnie warstwy społecznej, która w epoce romantyzmu doszła do głosu i wokół której koncentrowała się kultura.

Werter dużo czasu w sowich listach poświęca podziałom panującym pomiędzy klasami tworzącymi społeczeństwo. Jeszcze w pierwszej części główny bohater wypowiada się o swoich relacjach z biedotą mieszkającą w okolicach Wahlheimu. Można odnieść wrażenie, że wręcz zachwyca się ich nędzą, a walkę o przeżycie postrzega jako poetycką. Jego teoria sztuki sprowadza się do uprzywilejowanie prostoty ekspresji, którą mogą osiągnąć jedynie przedstawiciele najniższych klas społecznych. Wypowiadając się o nich łatwo można odczuć, że czuje się od nich lepiej sytuowany, że pochodzi z klasy wyższej. Chociaż jego podejście do najuboższych jest pozytywne, to jednak traktuje ich z góry.

W drugiej części powieści mamy do czynienia z sytuacją, w której Werter znalazł się wśród przedstawicieli klasy wyższej. Został wówczas upokorzony przez ludzi, których uważał za mniej utalentowanych i mniej mądrych od siebie. Sytuacja Wertera jest specyficzna, zdaje sobie sprawę z przywilejów, jakie zapewnia mu przynależność społeczna, ale w sytuacji konfliktu z klasą wyższą na nic się mu one nie zdają. Podczas przyjęcia u hrabiego C. Werter odczuwa pewien dyskomfort – nie wie, czy postępować tak jak wszyscy goście, czy potępić ich. Pozostaje na przyjęciu pomimo tego, że nie jest tam mile widziany, aż wreszcie nie wytrzymuje i wybucha złością, po czym ostentacyjnie wychodzi. Werter wypowiedział się o podziale społeczeństwa w następujący sposób:
Najbardziej drażnią mnie fatalne zapatrywania na mieszczaństwo i różnice stanowe. Zdaję sobie równie dobrze, jak każdy inny, sprawę z tego, że różnice dzielące poszczególne stany są potrzebne, oraz ile mnie samemu przysparzają korzyści. Ale niechże nie stają mi na drodze tam właśnie, gdzie mogę zażyć jeszcze bodaj trochę radości, bodaj odrobiny szczęścia na świecie.


Utwór jest krytyką wyniosłości, nadętości i fałszywej dumy arystokracji, a także jej zobojętnienia na losy najuboższych i całego kraju w ogóle. Goethe bronił w nim również warstwy mieszczańskiej, obarczając całkowitą winą za nędzę bogaczy.




  Dowiedz się więcej
1  cytaty
2  Odbiór dzieła
3  Autobiograficzny charakter powieści



Komentarze
artykuł / utwór: Problematyka społeczna Cierpień młodego Wertera


  • Nie wiem kto w tej sytuacji się myli, ale ja uważam, że Werter z tego przyjęcia nie wychodzi sam, tylko zostaje wyproszony przez hrabiego von C., o czym później jest głośno wśród ludzi.
    Aga ()





Tagi: