| „Takiej mi³o¶ci ka¿dy m³odzian czeka, tak byæ kochana chce ka¿da dziewczyna; czemu¿ w naj¶wiêtszym z popêdów cz³owieka tkwi straszliwego cierpienia przyczyna?” |
| „Jestem samotny i cieszê siê z mego ¿ycia w tej okolicy stworzonej dla dusz takich jak moja. Jestem tak szczê¶liwy, o najdro¿szy, tak zatopiony w poczuciu spokojnego istnienia...”. |
| „Poczyni³em ró¿ne znajomo¶ci, towarzystwa nie znalaz³em jeszcze ¿adnego. Nie wiem, co mam poci±gaj±cego dla tych ludzi, tylu mnie z nich lubi; przywi±zuj± siê do mnie i zawsze mi przykro, gdy nam droga wspólna wypada tylko kawa³ek. Je¶li mnie spytasz, jacy tu s± ludzie, muszê ci odrzec, jak wszêdzie!” |
| „A jednak byæ nie zrozumianym to los takich, jak my”, |
| „Wracam w siebie i znajdujê ¶wiat! Znowu raczej w przeczuciu i niejasnym po¿±daniu ni¿ w rzeczywistym kszta³cie i ¿ywej sile”. |
| „¯e ¿ycie ludzkie jest tylko snem, zdawa³o siê ju¿ niejednemu. I mnie równie¿ uczucie to stale towarzyszy”. |
| „najszczê¶liwsi s± ci, którzy podobnie dzieciom, ¿yj± z dnia na dzieñ, w³ócz± za sob± lalkê, i ubieraj± j±, i z wielkim szacunkiem skradaj± siê ko³o szuflady, w której mama zamknê³a ³akocie, a gdy wreszcie dostan±, czego pragn±, zjadaj± to pe³nymi usty i wo³aj±: Jeszcze! – To s± szczê¶liwe istoty!”. |
|
Wersja do druku
Wy¶lij znajomemu
Popraw/rozbuduj artyku³